مدیریت ریسک

چیست

چه کسی انجام می‌دهد

مدیر پروژه

مالک فرایند ریسک است و بازبینی‌های ریسک را اداره می‌کند.

مسئولان ریسک

اقدام‌های کاهش را انجام می‌دهند و وضعیت را گزارش می‌کنند.

مدیر بازرگانی / QS

ریسک‌ها را قیمت‌گذاری می‌کند و ذخیره احتیاطی را مدیریت می‌کند.

کارشناس برنامه‌ریزی

اثرات زمانی را ارزیابی می‌کند و از تحلیل ریسک برنامه زمان‌بندی پشتیبانی می‌کند.

کارفرما

بر تخصیص ریسک‌ها توافق می‌کند و ذخیره احتیاطی سمت کارفرما را نگه می‌دارد.

چگونه پیش می‌رود

1. شناسایی ریسک‌ها

   با کارکنان طراحی، بازرگانی و کارگاه کارگاه‌های هم‌اندیشی برگزار کنید و پیمان را برای ریسک‌های تخصیص‌یافته بررسی کنید.

2. توصیف روشن

   هر ریسک را به‌صورت علت، رویداد و اثر بنویسید تا قابل مدیریت باشد.

3. ارزیابی

   احتمال و اثر بر هزینه و زمان را امتیازدهی کنید و ثبت کنید طبق پیمان چه کسی ریسک را می‌پذیرد.

4. برنامه‌ریزی پاسخ

   میان اجتناب، کاهش، انتقال یا پذیرش یکی را برگزینید و اقدام‌ها را با تاریخ و مسئول واگذار کنید.

5. تعیین ذخیره احتیاطی

   ذخیره احتیاطی را از ریسک باقیمانده تعیین کنید و به برنامه هزینه پیوند دهید.

6. بازبینی و به‌روزرسانی

   ثبت ریسک را مرتب بازبینی کنید، ریسک‌های منقضی را ببندید، ریسک‌های جدید اضافه کنید و روندها را گزارش دهید.

تفاوت بر حسب کشور

بریتانیا

بند 15 از NEC4 هشدارهای زودهنگام و Early Warning Register را که مدیر پروژه نگه می‌دارد الزامی می‌کند. ISO 31000 معمولاً به‌عنوان چارچوب مدیریت ریسک به کار می‌رود.

آلمان

تخصیص ریسک عمدتاً با پیمان و VOB/B تعیین می‌شود. ریسک زمین (Baugrundrisiko) عموماً بر عهده کارفرماست، که مطالعات ژئوتکنیک را مهم می‌کند.

فرانسه

پیمان‌های دولتی ریسک‌ها را از طریق اسناد پیمان و CCAG-Travaux تخصیص می‌دهند و théorie de l'imprévision می‌تواند درباره رویدادهای اقتصادی پیش‌بینی‌ناپذیر اعمال شود. بیمه‌های dommages-ouvrage و décennale بخشی از تصویر ریسک‌اند.

ایالات متحده

AIA A201 به شرایط پنهان یا ناشناخته می‌پردازد و تعهدات بیمه‌ای را تعیین می‌کند. کارفرمایان اغلب ذخیره‌های احتیاطی جداگانه نگه می‌دارند.

بین‌المللی

ISO 31000 رهنمودهای مدیریت ریسک را ارائه می‌دهد. FIDIC 2017 ریسک‌های کلیدی مانند شرایط فیزیکی پیش‌بینی‌ناپذیر را طبق Sub-Clause 4.12 تخصیص می‌دهد و طبق Sub-Clause 8.4 هشدار پیشاپیش را الزامی می‌کند.

اشتباهات رایج

• فهرست کردن ریسک‌های مبهم مانند «ریسک طراحی» بدون علت یا اثر.
• یک بار امتیازدهی ریسک‌ها و هرگز بازبینی نکردن آن‌ها.
• نبودن مسئول یا اقدام، به‌طوری که ثبت ریسک فقط یک فهرست است.
• تعیین ذخیره احتیاطی به‌صورت درصد ثابت به‌جای تعیین آن از ریسک‌های ارزیابی‌شده.
• نادیده گرفتن فرصت‌ها.
• وصل نکردن ریسک‌ها به برنامه زمان‌بندی، که اثرات زمانی را از دست می‌دهد.

در OpenConstructionERP